ภาษาผีประกำ
ภาษาผีประกำ เป็นภาษาพิเศษของชนชาวส่วยช้าง ใช้สื่อสารกันเฉพาะระหว่างกำลวงพืดหมดช้างและมะช้างกับเทพเจ้าผีปะกำและบริวารของผีประจำอันได้แก่ เทวะด้า (ช้างป่า) และภูตผีปีศาจอื่นๆ ในช่วงเวลาของการเดินทางไปกูบเทวะด้า (การคล้องช้าง) เมื่อกลุ่มผู้จับช้างอยู่บ้านตามปกติจะใช้ภาษาส่วนโดยทั่วไป
จากการรวบรวมภาษาผีปะกำของจังหวัดสุรินทร์จำนวน 365 คำและการศึกษาเชิงเปรียบเทียบพบว่าตรงกับภาษาบาลี สันสกฤต ประมาณ 20% ต่างกันเฉพาะสำเนียง 40 50 % เป็นภาษาเขมรโบราณอีก 30% ยังหาที่มาไม่ได้ แต่ขออนุมานจัดไว้ในภาษาเขมรโบราณ
ภาษาเขมรโบราณ คนละอย่างกันกับภาษาขอมโบราณหรือภาษาเขมรปัจจุบันอาจหมายถึงภาษาและส่วยที่ใช้ร่วมกันก่อนที่อารยธรรมอินเดียจะเข้ามามีอิทธิพล
ที่มา : หนังสือวัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดสุรินทร์