ชาวไทยส่วย
ชาวไทยส่วย ชาวส่วยมักจะเรียกตัวเองว่า กุ๊ย ส่วนคำว่า ส่วย เป็นคำที่ชนชาติอื่นใช้เรียกชาวไทยส่วยซึ่งปกติพวกชาวส่วยไม่ค่อยชอบให้เรียกนัก
ลักษณะการแต่งกาย ชาวส่วยนิยมการแต่งกายเหมือนชาวเขมร แต่พิเศษออกไปคือนิยมทัดดอกไม้ที่หูทั้ง 2 ข้าง ในงานพิธีต่างๆ
การอยู่การกิน ชาวส่วนจะอยู่กินกันแบบง่ายๆ แต่ไม่นิยมกินของสุกๆ ดิบๆ อาหารที่รับประทานจะต้องเป็นอาหารที่ปรุงสุกแล้ว ชอบอยู่รวมกันเป็นหมู่คณะ
กิริยามารยาทและความเชื่อถือ ชาวส่วยจะถือเคร่งในเรื่องการตอบแทนต่อผู้มีพระคุณ เช่น ในช่วงสงกรานต์ พวกลูกหลานจะต้องหาบน้ำไปให้พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย อาบพร้อมทั้งหาเสื้อผ้าใหม่ๆ ให้ผลัดเปลี่ยนเป็นประจำทุกปี จะเชื่อฟังคำสั่งสอนของบิดามารดา ไม่ประพฤตินอกรีตนอกรอย ความเชื่อเกี่ยวกับขนบธรรมเนียมประเพณีส่วนมากจะคล้ายกันกับพวกเขมร เช่น การตาย จะไม่นิยมเผา แต่จะฝังไว้ก่อน
ประเพณีเกี่ยวกับพิธีกรรมทางศาสนาที่โดดเด่นเป็นเอกลักษณ์ประจำชนชาติของตนเองจะค่อยไม่มี ส่วนมากจะอนุวัตตามแบบอย่างเขมร เช่น ประเพณีการทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้กับผู้ตาย ทำเหมือนกับชาวเขมร
สิ่งที่สำคัญประการหนึ่งสำหรับชาวส่วย คือ คนเฒ่าคนแก่ พ่อแม่ ปู่ย่าตายาย จะพร่ำสอนลูกหลานของตนว่า พวกเราเป็นชนชาติไม่มีประเทศเหมือนผู้อื่นเขา ให้รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว อย่ายโสโอหัง อย่าไปทะเลาะเบาะแว้งกับคนอื่นเขา
ที่มา : หนังสือวัฒนธรรม พัฒนาการทางประวัติศาสตร์ เอกลักษณ์และภูมิปัญญา จังหวัดบุรีรัมย์